Begin april vroeg Joost van Sloten om een connectie op Linked-In. En in één keer kwam ik nog vele andere oud-leerlingen op het spoor. Het idee van een reünie was snel geboren! Dankzij de social-media is nu al de helft van de klas gevonden, dus ik heb er alle vertrouwen in dat we vóór Pinksteren 2022 iedereen hebben opgespoord.
Een grote schok was de zelfgekozen dood van Martijn Waalboer, drie jaar geleden. Joost had een kruisje voor zijn naam gezet, ik wist van niks. Het greep me meer aan dan ik na 30 jaar zou verwachten: Martijn heeft tenslotte alleen maar in de 8e en de 9e op de Bovenbouw gezeten. Maar zo zie je maar weer hoe intensief de band is die je als leraar met je leerlingen voelt. Ik heb meteen contact gezocht met zijn oudere broer Boris, die ik binnenkort hoop te spreken. Het is een triest begin van een vreugdevol vooruitzicht, en reden te meer om elkaar bij leven (en welzijn) te zien. Ik zal tijdens de reünie uiteraard stilstaan bij het overlijden van Martijn (en van Marieke en van Emmy Venekamp). We gaan ze met elkaar gedenken.
Mijn herinneringen aan de Vrijeschool zijn positief en intens. Ik heb er veel geleerd. Ben geregeld op m’n bek gegaan (daar weten jullie alles van), maar wat hebben jullie me veel bijgebracht! Ik herinner me dat ik weer eens te laat was met proefwerken nakijken – een leerling (ik dacht Hidde Abels) sprak me erop aan, met mij meelopend van het station naar school, en hij herinnerde me er aan dat het al drie weken geleden was dat ze het proefwerk gemaakt hadden. “Ik ben er nog niet aan toegekomen”, zei ik, “maar ik heb ook veel minder tijd dan jullie.” “Jij hebt precies evenveel tijd als wij”, zei hij toen…. Die zat. Of toen ik een keer heel boos was, omdat er te veel leerlingen hun boek niet bij zich hadden en hun huiswerk niet hadden gemaakt. Ik stond te razen en te tieren voor de klas, totdat een meisje mij onderbrak en zei: “Ignace, wil je erover praten?” Ik schoot in de lach en mijn boze bui was over. Ook zat ik een keer lekker rustig in de lerarenkamer mijn boterham te eten, toen een collega zei: “Ignace, je klas wacht op je.” Jullie dus. Het was een grote puinhoop. Ik werd woedend en probeerde de boel – tevergeefs natuurljk – in het gareel tekrijgen. “Ach”, zei Boudewijn toen, “je bent alleen maar boos omdat je dacht dat je een tussenuur had.” Hij had volkomen gelijk.
Verder: wat we allemaal samen deden, als klas: de Ardennenreis, de eindreis, het toneel, en wat al niet: ik denk er met warmte en dankbaarheid aan terug! Aan het eind gaven jullie mij een map met portrettekeningen en een afscheidsgroet.
Hoe is het mij vergaan, die afgelopen 30 jaar? Voor mijn CV en huidige bezigheden verwijs ik naar mijn website en naar LinkedIn. Van 1992 tot 1997 heb ik nog les gegeven (Frans, oriëntatieuur, stages), maar de meeste tijd ging zitten in de schoolleiding waar ik de financiën deed. Intussen ging ik ook al geregeld voor in de NH Kerk van Winsum. Daar werd ik in 1996 predikant, en dat werk heb ik bijna 24 jaar met heel veel plezier gedaan! Op 9 januari 2020 heb ik een fantastisch afscheid gehad, waar tot mijn grote verrassing ook Nienke en haar moeder Jolien ’t Hart waren. Terugkijkend moet ik zeggen dat het leraar zijn op de Vrijeschool een geweldige leerschool was voor het predikantschap!
Toen ik stopte met de Vrijeschool, eind 1997, ben ik begonnen met karate. Wie had dat ooit gedacht! En al helemaal niet dat ik daarin ooit nog de zwarte band zou halen, vlak voor m’n 60e. Helaas beginnen inmiddels de jaren te tellen, en heb ik in 2019 afscheid moeten nemen van deze geliefde sport.
Al die tijd woonden Tonnis en ik op de boerderij in Mensingeweer, en nog. Van 1991 tot 2016 hadden we hier een Natuurkampeerterrein. Van 1992-2012 hebben we aan pleegzorg gedaan, vooral voor jongeren van 15-25 jaar. Maar de steeds zwaardere problematiek (drugs, psychiatrie) maakte dat we daar na 20 jaar toch maar mee gestopt zijn. In plaats daarvan kwamen er buitenlandse studenten die hier een uitwisselingsjaar kwamen doen. Hier een fotoalbum voor een impressie. Nu zijn we gestopt. Maar ik kan het iedereen aanraden om een buitenlandse student in huis te nemen!
Ik verheug me erop jullie allemaal weer te zien!
Ignace
Top dat je dit hebt georganiseerd Ignace!