† Martijn Waalboer

In 2018 is Martijn Waalboer overleden. Hij zat bij ons in de 8e en de 9e klas. Uiteraard zullen we hem aan het begin van de reünie gedenken. Het is helaas niet gelukt om iemand van de familie te spreken, zodat zijn levensverhaal grotendeels onbekend blijft.

Hier de laatste herinneringen van Joost:

Martijn was mijn eerste contact in de klas van Klaas toen ik van vrije school Meppel naar vrije school Groningen ben gegaan. In de jaren en sterke vriendschap met hem gehad, en in 1991 Met hem ben ik op vacantie gegaan in Italia ( bij vrienden van Martijn’s vader die elkaar kenden van India) en hadden we samen besloten naar Italia te emigreren, ik ben vetrokken en Martijn is in Nederland gebleven.In 1992 Is hij bij ongeveer een maand op bezoek geweest en uiteindelijk heb ik hem een treinteis naar Duitsland gekocht waar hij toen woonde.jaren hebben we elkaar niet meer gehoord en gezien, ik heb geprobeerd contact met hem te nemen meerdere jaren terug via Internet, hij had verschillende “poker websites” maar geen reactie van hem gehad. Toen kreeg ik het telefoontje van een goede vriend uit de omgeving waar wij samen op vacantie waren geweest, dat Martijn zelfmoord zou hebben gepleegd in een detentie instituut in Nederland. Hals overkop heb ik Boris zijn broer benaderd om extra informatie te krijgen maar dat is niet gelukt.in Internet heb ik geprobeerd informatie in te winnen, na wat ik heb kunnen uitvinden was hij in Malta in hechtenis genomen en erna naar Nederland getransferred. Waarom hoe of wat maakt het feit dat Martijn er niet meer is niet anders, ik wil hem herinneren met Wiendelt op schoolreis als David Bowie en Mick Jagger. 

---

Een gedicht van Geert Boogaard kwam bij mij (Ignace) boven:

Voortijdig afscheid

Wat is er in je omgegaan
eer wat je deed, gebeurde?

O, diepbetreurde,
dit raakt niet meer bij mij vandaan.
Een wereld is in mij vergaan.

Een wereld ging in mij teloor.
Is er een woord? Is er een stem?
Ook als ik roep: Waarom? Waarvoor?
Is er wel iemand goed voor hem?
Streelt er wel iemand zijn gezicht?
Is er wel licht?

Ontvang dit kind
voor wie dit leven veel te veel werd,
in Uw on¬aantastbaar paradijs,
waarin geen grijs
de geest omnevelt,
waar het ongestoord en ongehinderd
wandelt in het wit.

Vaak sta ik
voor zijn afgeknotte steen
en zeg: Je kwam terecht.

Geert Boogaard