Op 14 mei 2025 nam Zoe, die wij kenden als Martine Hebels, afscheid van dit leven, in de hoop op een beter leven.
Programma van de afscheidsceremonie in Australië.
Tekst van de toespraak van haar man Jim. Vertaling (door ChatGPT)
Tekst Ignace
Verhalen
Ik hoop dat deze bladzijde zich vult met verhalen, kort of lang, diepzinnig of alleen maar feitelijk, met of zonder foto’s, je moet het helemaal zelf weten. Verhalen, zodat degenen die de reünie bezoeken alvast wat van je weten. Verhalen voor degenen die niet kunnen komen. En om terug te lezen als herinnering aan een bijzondere tijd. Maar ook wat er van je geworden is (of niet) in de afgelopen 30 jaar. Denk niet dat je verhaal er niet toe doet: ieders verhaal is uniek! Stuur het me op (hogelaand@gmail.com) en het komt op deze site. Als je het lastig vindt, wil ik het ook voor je schrijven; we maken een afspraak (sowieso leuk), en aan de hand van wat vragen schrijf ik dan je verhaal op. B.v.:
– Hoe kijk je terug op je VS-tijd? Wat/wie sprong er uit? Positieve en negatieve ervaringen.
– Hoe is het je sindsdien vergaan (privé, familie, vrienden, werk)? Welke (om)wegen heb je bewandeld en welke keuzes heb je gemaakt?
– Heb je plannen voor nu of voor de toekomst?
Reageren op elkaars verhaal kan ook.
Ignace
06-45645404
Gerrit Korteweg (bouwkunde)
* 17 augustus 1937 – † 3 juli 2022
Gerrit heeft zijn hele Vrijeschool bestaan kleine tekeningetjes gemaakt:
Joost van Sloten
Beste Ignace en ex klasgenoten, zoals ik al geschreven had, zou het me niet gelukt zijn om vandaag naar Nederland te komen. Ik ben sinds 1991 woonachtig in Italia, rond gereisd in Noord Italia als F&B manager in hotel en restaurants en in 2008 heb ik samen met mijn vrouw Cantina Follie geopend. Nu na twee moeilijke jaren in de horeca in Noord Italia, ( zoals overal) Is het zomer seizoen gelukkig erg druk van start gegaan, dus ben ik hier in mijn winebar. Naast mijn werk ben ik ook in raad van bestuur van de school van onze kleine gemeente sinds 4 jaar, en sinds october 2021 ben ik wethouder van tourisme en in de gemeente raad van onze kleine gemeente Griante hier aan het meer van Como. Ik heb twee zonen een van 23 en een van 8 ( Alessandro van mijn eerste huwelijk en Samuele van mijn tweede) deze WhatsApp ook om Martijn te herdenken.
Quintine Cleton
Hoi allen,
Dubbel lees ik mee met iedereen; wat ontzettend leuk om te lezen over ervaringen in het leven, in het hier en nu, en over vroeger. En wat maar een klein deel heb ik maar met jullie mee mogen lopen!!
Maria van Driel
Hallo Ignace, oud-klasgenoten,
Mijn geschiedenis op de Vrije School begon halverwege de 2e klas lagere school in Meppel. Op dat moment woonden we in Hoogeveen, waar ik ook geboren ben, net als mijn broer Misjah en mijn broertje Guido. Het begin van een schoolleven lang reizen.
Frederiek Zabel
Lieve oud klasgenoten,
Wat leuk om jullie verhalen te lezen en te horen hoe ieders leven zich heeft ontwikkeld. Om terug te keren naar het allereerste begin, moet ik wel heel diep graven. Natuurlijk heb ik nog herinneringen aan de lagere Vrije School in Emmen, waar mijn ouders samen met oa de ouders van Nelleke de Vrije school hebben opgericht.
Johanneke Birnie
“Bonjour mes amis!” (Ignace Frenay)
Mijn avontuur op de Vrije School begon in de 6e klas bij Klaas aan de Merwedestraat. Hiervoor had ik op een Jenaplanschool vlakbij huis gezeten. Toen ik me daar steeds meer verveelde opperde Rina (de moeder van Martijn Tervoort) dat de Vrije School ook iets voor mij zou kunnen zijn.
Florian Dunselman
Ik groeide samen met mijn broer Yaike en zusjes Annelinde en Lotte op in Ruinen, een klein dorpje in Drenthe. Mijn ouders waren zoals zovelen in die tijd vanuit Amsterdam naar het platte land getrokken.
Sjoukje Lenstra
Beste oud klasgenoten en leraren,
Ik heb hieronder een poging gedaan om jullie in vogelvlucht feiten en mijn belevenissen op chronologische volgorde te beschrijven.
Hedi Rijpstra
Hallo allemaal!
Wat ontzettend leuk om jullie verhalen te lezen. Over hoe het een ieder is vergaan maar vooral ook de herinneringen aan de Vrijeschool periode.
Een feest van herkenning, sommige herinneringen waren naar de diepte verdwenen en kwamen weer naar boven door de verhalen. Voor mij is de Vrijeschool periode een hele fijne periode geweest waar ik graag aan terug denk.
Nienke Vermaak
In het najaar van 2020 waren Wendi en ik bezig met het maken van een lijst met oud klasgenoten om te kijken of we ergens “na corona” een reünie zouden kunnen organiseren. We dachten beiden met zo veel plezier terug aan onze bovenbouw tijd dat we dat graag nog eens met de rest zouden willen delen.
Nelleke Bok
Als vierjarige begon ik mijn vrije schoolcarrière in de kleuterklas bij mijn moeder. De vrije school Emmen stond in de kinderschoenen met op dat moment enkel een peuter- en een kleuterklasje.
Boudewijn Stal
Ik zie rond in de wereld, wat een “oojaatje” toen ik het verhaal van Wiendelt las… maar bij het schrijven van dit stuk zie ik letterlijk rond in de wereld, daarover later meer.
Trudie Westen
Hey oud klasgenoten, ik kijk er enorm naar uit jullie weer te zien! Een compilatie van de afgelopen 47 jaar…welke selectie maak je in hemelsnaam? Onderstaand het “verhaal” van mijn leven tot nu toe.
Shirina Engelen
Wat een leuk bericht dat er een reünie op komst is. In deze lastige tijden een mooi vooruitzicht. De vraag om je persoonlijke verhaal te delen, was eentje om over na te denken. Het is een leven geleden, mijn leven in Groningen. Niet altijd iets, om met plezier aan terug te denken. Maar Groningen bleef altijd in mijn gedachten. Jammergenoeg was er in der tijd niet iets als FB of Whatsapp. Dat was fijn geweest om contact te houden. Op die leeftijd te verkassen naar de andere kant van het land, was geen pretje. Lees verder “Shirina Engelen”
Wendi de Wolff
Wat leuk vind ik het om de verhalen van iedereen te lezen over hoe ze de Vrijeschool-tijd hebben ervaren en hoe het nu met iedereen gaat. Daardoor raakte ik extra gemotiveerd om dit zelf ook op papier te zetten.
Bram Alefs
Hallo iedereen, het is leuk om te horen dat er een reunie aan zit te komen. Ik ben benieuwd hoe het met jullie zo gaat en wil graag de verhalen horen, oude herinneringen ophalen enzo. Tegelijk is het ook wel een confrontatie met jezelf en wat ervan geworden is. Gek dat er toch zoveel jaren om zijn, en het voelt alsof je gisteren nog in de oude schoolklas zit.
Jolien ’t Hart (toneel)
In 1978 was ik, na de dood van de vader van Michiel en Nienke, op zoek naar een andere school voor mijn kinderen, dan de dorpsschool in het piepkleine dorpje waar we tot op dat moment hadden gewoond. Lees verder “Jolien ’t Hart (toneel)”
Wiendelt Hooijer
Ik zie rond in de wereld…
Ik denk geregeld met veel plezier terug aan mijn tijd op de Vrije School en ik ben eigenlijk ook altijd heel blij geweest dat ik op deze school heb gezeten. Oké, het was natuurlijk absoluut niet stoer om te zeggen dat je op de VS zat, omdat mensen altijd dachten dat wij daar niks leerde en dat wij alleen maar zaten te breien, te haken en onze stoelen zelf moesten maken.
Martijn Tervoort
Ik ben opgegroeid in een boerderij in Hellum, een dorpje van ongeveer 600 inwoners in de gemeente Slochteren.
Ignace Frénay (mentor, Frans, oriëntatieuur, stages)
Begin april vroeg Joost van Sloten om een connectie op Linked-In. En in één keer kwam ik nog vele andere oud-leerlingen op het spoor. Het idee van een reünie was snel geboren! Dankzij de social-media is nu al de helft van de klas gevonden, dus ik heb er alle vertrouwen in dat we vóór Pinksteren 2022 iedereen hebben opgespoord.
Lees verder “Ignace Frénay (mentor, Frans, oriëntatieuur, stages)”
† Martijn Waalboer
In 2018 is Martijn Waalboer overleden. Hij zat bij ons in de 8e en de 9e klas. Uiteraard zullen we hem aan het begin van de reünie gedenken. Het is helaas niet gelukt om iemand van de familie te spreken, zodat zijn levensverhaal grotendeels onbekend blijft.
† Emmy Venekamp (handwerken)
* 18-2-1948 – † 21-2-2010
Emmy werd op 18 februari 1948 geboren als Emmy van Breda. Ze had een oudere broer en een jongere zus. Na haar middelbare school studeerde ze korte tijd Frans. Ze trouwde op 19-jarige leeftijd met Ruud Venekamp. Ze kregen drie kinderen: Danja, Arjen en Josanne. Emmy bleef thuis voor de kinderen zorgen, totdat Josanne zo’n 18 jaar oud was. Emmy had in die tijd een diploma handwerken gehaald, waarmee ze later les zou geven. In 1979 verhuisde het gezin uit Amstelveen naar het hoge Noorden, Houwerzijl om precies te zijn. Ruud ging daar lesgeven in de Onderbouw, en Emmy ging helpen in diezelfde Onderbouw bij het op poten zetten van de bibliotheek. Later kreeg ze de mogelijkheid om les te gaan geven op de Bovenbouw: textiele werkvormen. En er werd gevraagd het mentorschap op zich te nemen. Ze deed dit met een enorme inzet en intensiteit, hoewel ze ook veel twijfels en onzekerheden had. Emmy was eerlijk en recht door zee. Ze kreeg problemen met haar ogen, en op jonge leeftijd, ± 56 jaar, werd ze volledig arbeidsongeschikt verklaard. Maar ze ging niet bij de pakken neerzitten. Ze haalde een diploma voor voetreflextherapie en bouwde aan huis een kleine praktijk op. Ook dit deed ze met volle inzet en overtuiging. In 2009 werd bij Emmy longkanker geconstateerd en op 21 februari 2010 is ze overleden. Ze was toen net 62 jaar geworden.
Anton Klein schreef ooit:
“Emmy was onvoorwaardelijk betrokken bij de leerlingen van haar klas. Zoals je bij het voetbal naar de bal moet blijven kijken als je tegenstander een schijnbeweging maakt, zo bleef zij de mens zien achter de schijnbewegingen die jongens en meisjes op die leeftijd maken.”
Ruud Venekamp
† Marieke van Steinvoorn
* 20-10-1973 – † 19-10-1990
(herdenking, door Ignace uitgesproken in de gymzaal)
Op vrijdagmiddag 19 oktober 1990, tegen half een, overleed in het UMCG: Marieke van Steinvoorn, leerling uit klas 11 B, één dag voor haar 17e verjaardag. Lees verder “† Marieke van Steinvoorn”